JURYRAPPORT (uitgesproken door juryvoorzitter Ad van Liempt)
Voor de tweede keer zijn we hier bijeen, met de top van de Nederlandse nieuwscameramensen, voor de uitreiking van de Stan Storimans Prijs. Genoemd naar de man die twee jaar en twee maanden geleden zijn leven verloor terwijl hij verslag deed, voor RTL Nieuws, van de gewapende strijd tussen Rusland en Georgië. Bij een beschieting van de stad Gori werd hij dodelijk getroffen.
Stan vertegenwoordigde een bijzonder slag mensen: vakmensen die met hun camera de wereld willen laten zien wat er aan de hand is, die de werkelijkheid willen registreren en aan de kijkers doorgeven, en die daarvoor vaak maximale risico's nemen. Dat er naar Stan Storimans een prijs is vernoemd komt omdat Stan een onbetwiste uitblinker was, een voorbeeld van gedrevenheid en professionaliteit, en ook daarom een vakman die we niet willen en mogen vergeten.
De jury voor deze tweede Stan Storimans Prijs bestond uit vier leden: Marga van Praag, ex-NOS-Journaal; Peter van der Maat, de laatste hoofdredacteur van NCRV Netwerk; Jean Pierre Geelen, televisierecensent van De Volkskrant en mijzelf. Ik mag hier verslag doen van onze bevindingen en wil graag Henny de Vos bedanken, die er niet bij kan zijn omdat hij zondag de Antillen zelfstandig moest maken. Henny heeft een belangrijk deel van de organisatie voor zijn rekening genomen.
Waar hebben we op gelet? Wel, we hanteerden dezelfde criteria als vorig jaar. Het moet gaan om uitblinkend camerawerk voor nieuws- en actualiteitenprogramma’s, zowel technisch als inhoudelijk. Ook wegen de creativiteit, de journalistieke alertheid en de originaliteit mee. Net als vorig jaar zeg ik er meteen bij dat de werkelijkheid van de jurering weerbarstig is.
Het is bijzonder lastig om de waarde en het niveau van het camerawerk op zichzelf te beschouwen en los te zien van de andere elementen die bepalend zijn voor kwaliteit, zoals montage, geluid en tekst. Toch moest dat: we hebben heel geconcentreerd geprobeerd de inzendingen te beoordelen op hun visuele kwaliteiten.
En dan nog zaten we met een ingewikkeld vergelijkingsprobleem: technisch perfect camerawerk onder rustige omstandigheden in overzichtelijke gebieden laat zich moeilijk vergelijken met iets minder uitgewogen beeld dat tot stand kwam in de hectiek van oorlog of catastrofe. In dat soort gevallen stelde de jury zich, net als vorig jaar, de vraag: zou Stan Storimans dit gedraaid kunnen hebben? Het antwoord op die vraag was voor ons richtsnoer.
Eerst maar de inzendingen. Dit keer hadden we afgesproken: maximaal één per programma, en dus hebben de inzendende programma's een deel van ons voorwerk gedaan - waarvoor dank. De landelijke rubrieken hebben volop ingezonden, de bijdragen uit de regio vielen ons tegen, alleen RTV Utrecht stuurde in. Jammer, want we weten zeker dat er in de regio heel veel cameratalent rondloopt en dat daar ook heel mooi gedraaid wordt. Volgend jaar hopelijk beter.
In totaal kregen we negen inzendingen, waarvan we er, in dit juryrapport, vijf willen noemen.
Ik wil eerst onze eervolle vermelding noemen van dit jaar. Die gaat naar Eric Beauchemin van de Wereldomroep. Hij zond een reportage in die hij in Kenia maakte over de gevolgen van een groot woningbouwproject voor de leefomstandigheden van de Masaibevolking. Eric is een camjo - en de jury heeft bewondering voor de wijze waarop Beauchemin dit moeilijke vak uitoefent. Het is logisch dat een camjo qua beeldkwaliteit zelden kan wedijveren met de cameraman die zich volledig op het beeld kan concentreren, maar als je daarmee rekening houdt is een eervolle vermelding van Beauchemin naar ons gevoel voluit gerechtvaardigd.
Bij de top-vier van dit jaar waren de verschillen klein. Het was allemaal werk van hoog niveau, gedraaid door topcameramensen. Op nummer vier eindigde volgens de jury dit jaar Dennis Hilgers, met een voor NOVA gedraaide reportage over de zoektocht naar overlevenden in de puinhopen van de kathedraal van Port-au-Prince op Haïti. Hilgers heeft zijn klasse opnieuw bewezen, nadat hij vorig jaar ook al heel dicht bij de prijs was geweest - met een reportage over de studentenopstand in Teheran. Ook nu draaide Dennis Hilgers onder zeer moeilijke omstandigheden heel bijzondere en ontroerende beelden, die door een uitgebalanceerde montage (van Dennis zelf!!!) goed tot hun recht zijn gekomen.
Op drie eindigde in onze beraadslagingen Roel Rekko, die voor RTL in Pakistan de menselijke gevolgen van de watersnoodramp in beeld bracht. De ingezonden reportage is in grote haast gemaakt, aan het eind van het verblijf van de ploeg, en doet verslag van het brengen van voedsel per helikopter aan wanhopige slachtoffers. Het shot van een vrouw en haar radeloze kind is ons allemaal bijgebleven. Jammer dat de beelden van Rekko niet de tijd en de ruimte kregen waardoor ze nog beter tot hun recht zouden zijn gekomen - dat is een nadeel van de nieuwsprogramma's ten opzichte van de actualiteitenrubrieken. Maar dat is nu eenmaal een gegeven waar noch de cameramensen noch de juryleden iets aan kunnen veranderen.
We komen aan nummer twee. Dat was dit jaar cameraman Harry van de Westelaken, die voor NCRV Netwerk een reportage maakte in Afghanistan, over Qadriya Yasdan Parast, een vrouwelijke parlementariër die jarenlang in Nederland heeft gewoond. Zij strijdt voor vrouwenrechten, en ging onder andere, gevolgd door de NCRV-ploeg, naar een mannenvergadering. De shots die Van de Westelaken daar maakte zijn van een beklemmende schoonheid - en brachten hem heel dicht bij de Stan Storimans Prijs van 2010. (Overigens heeft Peter van der Maat zich bij de beoordeling van deze inzending van stemming onthouden - hij was ten tijde van deze reportage aan Netwerk verbonden).
Dan nu de winnaar. Het betreft ook een reportage over de aardbeving in Haïti, net als die van Dennis Hilgers, en ook over een reddingsactie, ditmaal door een Nederlandse reddingsploeg. De cameraman die de reddingswerkers volgde week geen seconde van hun zijde, daalde af tot IN de puinhopen en bleef daar verslag doen van hun onmenselijk zware werk. Hij had de pech dat zijn lamp uitviel, hij werkte door met het LED-licht van een van de reddingswerkers.
De Stan Storimans Prijs 2010 gaat naar Rachid El Mourif !!!
