OVER RACHID EL MOURIF

 

In Haïti werkt Rachif el Mourif samen met verslaggever Siebe Sietsma van EO Netwerk. Die schrijft het volgende over zijn cameraman, die overigens in dienst is van het videobedrijf Stolk AV uit Rotterdam:

 

 "Niet eerder maakte ik het mee dat een cameraman met zoveel ellende en risico's wordt geconfronteerd als die dag in Port-au-Prince. Het is geen geïsoleerd moment, of een enkele gebeurtenis, maar een acht uur durende overdosis dood en verderf die Rachid te zien krijgt door zijn viewfinder.

 

Eerlijk is eerlijk, cameraman Rachid is een groentje als we landen in Port-au-Prince, samen met de Nederlandse reddingswerkers van team Alfa, onderdeel van Urban Search And Rescue (USAR). Het is 'z'n eerste keer' in een rampgebied, en hij zit meteen middenin een situatie die een doorgewinterde journalist ter plekke vergelijkt met oorlog. Port-au-Prince is weggevaagd, een chaotisch openluchtmortuarium vol puin. Maar Rachid geeft geen krimp. Hij is overal bij, staat met zijn camera overal bovenop. Een vanzelfsprekend onderdeel van reddingsteam Alfa. Fly  on the wall. Er wordt geschoten, geplunderd, gevochten. Hij geeft geen kik.

 

's Avonds dient zich het sluitstuk aan van de meest hectische draaidag uit z'n loopbaan: de redding van moeder en dochter die 72 uur onder het puin lagen. We wachten buiten op een muurtje, terwijl de reddingswerkers doorploeteren. Er wordt geboord, gehakt, overlegd en weer geboord. De zon is dan al onder. Het puin onder onze voeten veert op sommige plaatsen een beetje mee. Er hangt een lijklucht om het huis.

 

Dan, in het donker, een serieus probleem. De lamp van Rachids camera begeeft het, juist als de reddingswerkers dichtbij een doorbraak zijn. Op het moment suprême, want straks zal de moeder naar buiten komen. Het beeld dat we móéten hebben. Soepel schakelt Rachid over op de enig overgebleven optie: hij gebruikt het LED-licht van de hoofdlampen van de reddingswerkers om z'n shots mee uit te lichten. Het werkt, blijkt even later, als Paula en haar dochtertje Juliana onder het puin vandaan komen.

 

Bij de ervaren maar oververmoeide reddingswerkers lopen de emoties dan hoog op. Eentje leunt tegen een muur en braakt tot z'n maag leeg is. Een ander huilt, en weer anderen lachen de spanning weg. Rachid werkt door. Hij filmt Paula, die op de brancard naar een bus wordt getild. En daarna filmt hij haar dochtertje Juliana (2), terwijl die op de schouder van een reddingswerker voor het eerst na drie dagen weer wat water drinkt.

 

Niet veel later krijgen de Nederlandse televisiekijkers het resultaat te zien. Het wordt hét beeld in Nederland van de aardbeving in Haïti. Eerst in Netwerk, daarna voor miljoenen kijkers tijdens de landelijke inzamelingsactie op tv en tot slot nog eens uitgebreid herhaald in Pauw & Witteman. De redding van moeder Paula en dochter Juliana. Beschenen door het witte licht van de hoofdlampen van de reddingswerkers. Gefilmd door Rachid."

 
   Rachid el Mourif op de puinhopen in Haïti.